HOME Tussen-Tijd in China

Tussen-Tijd in China Wanneer dit artikel verschijnt, zit Carien al in het vliegtuig op weg naar huis.

China tussen-tijd

Mijn laatste dagen in China

Ik heb de laatste dagen zo leeg mogelijk gelaten. Nou ja… ik heb natuurlijk nog wel 2 prachtige tochten gemaakt naar de bergen van de papiermaker en naar Dehua. De laatste kalligrafieles, het laatste etentje, afscheid nemen van allerlei mensen, e-mailadressen uitwisselen, enzovoort. Ik geniet van een laatste wandeling langs het strand. Soms groeten mensen mij alsof ze mij herkennen, wat misschien ook wel echt zo is, met mijn hier zo opvallende witte bos haar.

Mijn laatste werk in China

Mijn werk is voor het grootste deel al opgerold en een deel hangt nog op de expositie. Maar ik kijk al dagen naar een inkttekening, die ik op de muur heb opgehangen, maar waar ik niet tevreden over ben. Er klopt iets nog niet. De lijnen zijn te weinig vanzelfsprekend. Ik plak er banen papier overheen. pas dan blijkt dat de vorm te gesloten is. Mijn oog kan er alleen maar omheen, het is te weinig speels en het heeft te weinig diepte.

Het blad dat voor mij op tafel ligt, is het model geweest voor veel werk dat ik hier gemaakt heb. Het heeft vingervormige uitlopers, is donker en geheimzinnig en op de omgekrulde plekken heeft het mooie, lichte en gekartelde randen.
Het is belangrijk om lijnen te maken die uit de vorm gaan. De nieuw gemaakte vormen zijn wel mooi van toon, maar hebben te weinig relatie met de oorspronkelijke vorm. Er moeten adertjes in komen, onzichtbare onderliggende structuren moeten aangebracht worden. Structuren die bijna ongemerkt aandacht trekken en toch bepalend zijn. Ik voeg gescheurde witte lijnen van papier toe. Na een paar dagen blijken die te dominant te zijn en scheur ik er voorzichtig stukjes van af. Ik kleur die stukjes papier kleur met wat grijze inkt en plak een minuscuul stukje wit op. En opeens klopt het. De tijd en wat meer afstand zal leren of ik dat over enige tijd nog steeds vind.
De grote gescheurde en beschilderde stukken die ik eerder had gemaakt om de vorm te openen, blijken op een nieuw vel opeens wel meteen de juiste ruimte te geven. Open en tegelijkertijd beschutting biedend. Lijnen met karakter, maar ook met genoeg bescheidenheid. Helaas moet ik het blad dat mijn inspiratiebron vormde, hier achterlaten. De schetsen en tekeningen van mijn inspiratiebron neem ik natuurlijk wel mee.

China als stap in mijn ontwikkeling

Ik ga de laatste tekeningen die ik hier gemaakt heb, niet ‘mijn laatste tekeningen’ noemen, omdat dat me het gevoel geeft dat lijnen en kleuren een betekenis krijgen, die ze niet horen te hebben. Dit werk maakt deel uit van een totaal. Mijn verblijf in China en wat ik hier gedaan heb, is niet meer dan een stap in mijn werk en mijn ontwikkeling als beeldend kunstenaar. Het werk hoort bij mijn serie ‘Blad’.

Schatgraven in regenachtig China

Vrijdag liep ik in de stromende regen nog even langs een antiquariaat met tweedehands boeken. Ik kocht er een heel oud, half verbrand boekje. Er staan Chinese karakters in. van het oeroude zegelschrift tot het lopende schrift, en de ontwikkeling van het schrift in de tussenliggende periodes. De evolutie van het schrift wordt zichtbaar gemaakt en krijgen achtergrond en betekenis.
Het tweede boekje dat ik heb gekocht, is ook heel oud en staat vol met donkere kalligrafieën, die met een te droge penseel gemaakt lijken te zijn. Ik vind het jammer dat ik niet met de boekverkoper kan praten over de afkomst van deze boekjes, over zijn boekhandel en over zijn overduidelijke liefde voor zijn collectie en zijn boeken.
Deze boekjes zijn als een gevonden schat en ze zullen me helpen om het geleerde toe te passen in mijn werk en dit verder te ontwikkelen.

Het afsluiten van de expositie

Straks pak ik mijn werk in. Met name door het snel naderende lentefestival en de massale volksverhuizing die daarbij hoort,is mijn expositie niet heel druk bezocht, behalve tijdens de opening.
Na het ophalen van mijn werk begint het passen, meten en wegen. De rol met tekeningen en het door mij gekochte papier mag niet meer dan 158 cm lang worden. Ik hoop dat ze bij de incheckbalie een oogje dicht willen knijpen als ik een paar centimeters meer heb.

Gister kreeg ik nog een artikel voorgelegd van een Engelstalige webkrant. Als dat leuke artikel verschijnt, is de expositie helaas al beëindigd, dus mensen kunnen niet meer gaan kijken.

Tussen-Tijd in China

De laatste paar dagen voelen wat leeg, niet onaangenaam, maar ook niet heel erg plezierig of opwindend. Het is een afsluiting, maar ook weer niet. Het is een voorbereiding, maar ook weer niet. Ik geniet van de rust. Het is Tussen-Tijd.
Ik heb geen grootse, afsluitende gedachten over wat ik in China heb verworven en geen grootse inzichten over dit reusachtige land. Eigenlijk steeds minder naar mate ik meer heb gehoord en gezien.
Wat ik wel weet, is dat ik erg genoten heb van de tijd die ik hier heb doorgebracht. Dat ik zoveel tijd had alleen maar om te werken en te lezen zonder enige andere verplichting en dat ik zoveel nieuwe mensen heb ontmoet, heeft me een nieuw gevoel van innerlijke rust gebracht waarin mijn creativiteit gedijt.

Groet en dank vanuit China

Ik wil alle lezers van mijn blogs bedanken. Ik heb me enorm gestimuleerd gevoeld door de reacties en opmerkingen die ik van veel mensen heb gekregen. Ik vond het erg leuk om ze te lezen. Helaas heb ik maar heel af en toe kunnen reageren omdat de Chinese server het vaak liet afweten. Mijn excuses daarvoor.

Ook wil ik hier mijn tekst- en beeldredacteur, kritische lezer, computerdeskundige en websitebouwer Hilde Salverda van Kunst & Marketing in Amsterdam, heel hartelijk bedanken. Zonder haar inzet waren deze blog, de blogberichten en de sociale mediaberichten niet tot stand gekomen.

Het verhaal van mijn verblijf in China eindigt hier. Vanuit Nederland wordt dit verhaal voortgezet als de ‘continuing story’ van mijn beeldend kunstenaarschap.
Nieuwe hoofdstukken zullen worden geschreven en oude aangevuld. Oude en nieuwe verhalen zullen zich met elkaar vermengen en leiden tot nieuwe verhalen, nieuwe creativiteit en nieuwe creaties.

Ik hoop in de nabije toekomst in Nederland de lezers van mijn Chinablog te kunnen ontmoeten en begroeten bij een expositie, waarin o.a. ook werk opgenomen zal zijn dat ik in China heb gemaakt en/of waarbij China als inspiratiebron heeft gefunctioneerd.

Een hartelijke groet
Carien
Xiamen, China 30 januari 2016

Wordt vervolgd