HOME Treinreis naar de papiermaker in de provincie Fujian

Treinreis naar de papiermaker in de provincie Fujian Samen met reisgenoten Echo en Oom, onderneemt Carien een reis naar het platteland


treinreis 3

Treinreis: de introductie

Op de opening van mijn expositie werd ik door professor Qin Jiang aan Echo gekoppeld met de woorden: “het is leuk als jullie kennis met elkaar maken”. Qin Jiang stimuleert zijn studenten op alle mogelijke manieren om kennis te maken met alles dat buiten het bekende traditionele Chinese kader valt. Hij stimuleert studenten een studiebeurs aan te vragen voor buitenlandse academies, nodigt gastsprekers uit, raadt boeken aan en is zelf ook druk met het maken van zijn eigen kunst. Echo en ik bleken inderdaad een goede combinatie te zijn, het klikte meteen.
Zij vertelde dat zij een papiermaker in de bergen kent en stelde voor om daarheen te gaan. Ik ging daar enthousiast op in en zo kwam van het een, het ander.

Treinreis: de voorbereiding

treinreis 1
Het was niet eenvoudig treinkaartjes te krijgen vanwege de massale volksverhuizing die zich afspeelt vanwege het lentefestival. We hebben met moeite zitplaatsen kunnen krijgen voor de helft van de 3 uur durende treinreis, de andere helft van de reis moeten we staan. Dat viel achteraf gezien erg mee, want er bleken toch nog twee plaatsen over te zijn.
We moesten ons voorbereid op -7 vrieskou, wat uitzonderlijk is voor de tijd van het jaar, net zo uitzonderlijk als de warmte in november was. Ook hier is het klimaat volledig van slag. De koude wind maakt de kou veel intenser, waardoor de gevoelstemperatuur ver onder -7 ligt.
Ik heb heel veel kleren over elkaar heen aangetrokken, een windjack geleend en mijn handschoenen aangetrokken. Handschoenen, waarvan ik in november nog dacht dat het belachelijk was dat ik ze mee had genomen.

Hoe om te gaan met hartelijkheid en vrijgevigheid

treinreis 2
Zonder de hulp van Echo en de oom van een vriendin van haar, die net als Echo tot het Hakkavolk behoort, zou deze reis onmogelijk voor mij zijn. Ik zou niet weten waar naar toe te gaan, hoe te reizen en wat de moeite van het bezoeken waard is. Oom heeft ons anderhalve dag naar allerlei plekken gebracht, die diep in de bergen liggen.
Ik vind het heel lastig om te weten hoe om te gaan met zoveel hartelijkheid en vrijgevigheid. In Nederland is het heel gewoon als ik in zo’n geval de reiskosten voor mijn rekening neem en niemand zal protesteren. Maar hier wordt daar anders mee omgegaan. Ik wil geen mensen beledigen door geld op te dringen voor wat zij als gastvrijheid zien, maar soms wordt dat wel min of meer verwacht, ondanks de aanvankelijke afwijzing. Omdat ik te weinig ervaring heb met China, Chinezen en Chinese gewoonten is het voor mij heel moeilijk om te weten wanneer iets gepast is en wanneer niet, en hoe dit aan te bieden.
Echo had mij verteld dat de autokosten de eerste dag 200 Rb zouden bedragen. Echo had als bedankje twee pakjes sigaretten meegenomen, ik had mooi ingepakte koekjes meegebracht en het bedrag met nog wat extra geld verstopt in de auto, wetende hoe lastig het is om dit rechtstreeks te doen. Bij het uitstappen, ontdekte Oom het geld en stopte dit resoluut terug in mijn hand. Ik weet dan niet waar het onderhandelingsspel begint en eindigt waarmee ik teruggave van het geld weiger of aan moet nemen. Dat is iets waar wij in Nederland geen ervaring mee hebben en waar wij ook te direct en te zakelijk voor zijn, denk ik.
Het betalen van de lunch was ook al zo’n ‘strijd’ geweest, die ik tenslotte ‘won’. Ook Echo had zich pas na veel aandringen gewonnen gegeven, toen ik zei dat ik natuurlijk de reis- en verblijfskosten zou betalen.

Ik zal in ieder geval als ik terug ben een typisch Nederlandse ansichtkaart sturen om Oom nogmaals te bedanken voor zijn enorme hartelijkheid en gastvrijheid. Volgens Echo vond Oom ons enthousiasme erg leuk en hoort dit voor hem allemaal bij Hakka-gastvrijheid.
Thuis zal ik nadenken met welk Engelse boek over kunstgeschiedenis of filosofie ik Echo een groot plezier kan doen en dit naar haar opsturen.
Door Oom en Echo heb ik de kans gekregen iets van het traditionele Chinese platteland te kunnen zien en daar ben ik erg blij om, want het is bijzonder. Anders zou mijn kennismaking met China toch vooral beperkt zijn gebleven tot Xiamen en omgeving, en dat is totaal anders dan de provincie en het platteland.

De overnachting

Oom had ook een spiksplinternieuw hotel voor ons geregeld en samen met ons de kamers geïnspecteerd. Dat gaf mij een erg veilig gevoel, want voor wie het hotel bedoeld is, is dubieus te noemen. In de schitterende badkamer vond ik 2 ingepakte condooms naast de tandenborstels, de zeepjes en de kam, en bovendien een kaartje met een telefoonnummer. Ook hingen er naast het bed leuke rode lampjes, die duidelijk niet bedoeld waren om een boek bij te lezen in bed.

Wordt vervolgd