HOME Toerist in vakantiebestemming Xiamen

Toerist in vakantiebestemming Xiamen Een weekendje met Nederlandse vrienden langs toeristische attracties

Toerist spelen in Xiamen

toerist in Xiamen
Nederlandse vrienden van mij hebben op weg naar Nieuw-Zeeland, speciaal voor mij een omweg gemaakt. Mijn verblijf hier biedt hen meteen ook een goede reden en een leuke gelegenheid om hun nieuwsgierigheid naar China te bevredigen. Wij maken allerlei leuke toeristische uitstapjes, te midden van massa’s Chinese toeristen.
Xiamen is namelijk een geliefde vakantiebestemming voor Chinezen en dat is te merken. Het is er groen, heeft veel parken, de lucht is schoon en de zee is overal bereikbaar, al wordt er door de Chinezen niet in gezwommen. Er zijn natuurlijk wel veel verkeersopstoppingen in Xiamen, maar dat is normaal.

Uit eten met parels

Eén van onze uitstapjes gaat naar een voormalig vissersdorpje, dat inmiddels uitgegroeid is tot een groot uitgaanscentrum met rijen eettentjes in één straat en in een andere straat alleen maar winkels, waar je parels kunt kopen. Wij zijn er nog niet helemaal achter of dit nepparels zijn of echte, maar gekweekte parels. We neigen inmiddels naar het laatste, gezien de schelpen met parels en de polijstmachines die overal te zien zijn.

‘Toerist in de voormalige buitenlandse handelskolonie

Wij gaan ook HET toeristische tochtje maken, waar duizenden toeristen speciaal voor naar Xiamen komen: GulangYu. Alle toeristen worden door een gloednieuwe terminal geleid, langs een soort douane. Zelfs een zakmes wordt hier al ingenomen, en daar moeten we dus later voor terugkomen om het weer op te halen.
Vroeger was GulangYu het eiland, waar consulaten en ambassades van landen waarmee China handel dreef zich mochten vestigen. Nu is het een soort openluchtmuseum met paradijselijke plekjes en een mooie gerestaureerde binnenstad.

Er is o.a. een pianomuseum. Xiamen was lange tijd dé stad in China met het grootste aantal piano’s per inwoner, dankzij een bevlogen missionaris, die zelf piano speelde. Nog steeds zijn meerdere bekende pianisten afkomstig uit Xiamen.
Ook de letterkundige, die begin 1900 een aanzet heeft gegeven voor het fonetisch spellen van het Chinees in Latijnse letters, leefde op dit eiland. Hij heeft een standbeeld gekregen.

Het museum voor kalligrafisch houtsnijwerk

toerist in Kalligrafisch museum XiamenEr blijkt ook een museum te zijn ‘for carved calligraphy’. Wat hier getoond wordt, is vrije kalligrafie, uitgesneden in blokken hout. Beitels en hamers zijn ook tentoongesteld en er is een vitrine met een tubes verf.
Jammer genoeg geeft mijn fototoestel het op dat moment op en ik kan dus geen foto’s maken. Wat opvalt, is dat regelmatig de achtergrond een rol speelt qua betekenis, hoewel het geen deel uitmaakt van de kalligrafische tekens.
De getoonde houtblokken hebben in de meeste gevallen een kleur, dus waarschijnlijk zijn er ooit afdrukken mee gemaakt. In het museum staat de kunst van het houtsnijden centraal en niet het drukken, dat wordt dan ook niet getoond. Er blijkt een aantal keren een internationale expositie georganiseerd te zijn rond deze ambachtelijke kunstvorm.
De manier waarop geëxposeerd wordt, is niet optimaal te noemen. Er is blijkbaar uitgegaan van de gedachte dat er zoveel mogelijk houtblokken getoond moeten worden. Een goede catalogus ontbreekt en afdrukken of mooie ansichtkaarten zijn niet verkrijgbaar. Wel zijn er heel veel bezoekers.

Ik vind het plezierig dat ik deze ambachtelijke vorm van vrije kalligrafie gezien heb, omdat dat voor mij een aanmoediging te meer is om verder op zoek te gaan naar een manier om de techniek van de kalligrafie op een vrije manier te integreren in mijn werk en de kalligrafie en de daarbij behorende bewegingen te ‘vertalen’ in ruimtelijke vormen.

Boeddhistische tempel

boeddhistische-tempel
We zijn ook naar de grote Chinees-boeddhistische tempel geweest. In een vorig artikel had ik geschreven dat het geheel door de drukte op mij een enigszins kermisachtige indruk maakte. Dat blijkt niet echt te kloppen. Druk is het wel, maar de devotie is groot. Overal zijn mensen, die de gebruikelijke buigingen maken en dat tegelijkertijd aan hun kind of kleinkind leren. Mensen zeggen hun gebeden en recitaties, branden wierook en leggen offergaven neer op de vele altaren.
Prachtige versieringen, houtsnijwerk, grote gouden boeddha’s, donker gekleurde wachters en natuurlijk veel monniken.

Dwars door het tempelcomplex heen, lopen we naar de top van de berg waar de tempel tegenaan gebouwd is. Met vele andere toeristen beklimmen we de stenen paden, die tussen reusachtige glad geschuurde rotsen zijn aangelegd. Wanneer we op de top aangekomen zijn, gaan we langs de andere kant naar beneden, richting botanische tuin. Ook daar zijn meerdere kloosters, waar nonnen en monniken wonen. Zo te zien, is de godsdienst helemaal terug van weggeweest, na de culturele revolutie, toen alle religie verboden was.
toerist in boeddhistische tempel
Boven op de berg is het heel stil. Hoe verder we afdalen, hoe drukker en gezelliger het wordt. Veel mensen die picknicken, thee drinken en kaart spelen.
Tot groot vermaak van de familie die het tentje runt, bestellen wij ook thee. We krijgen een traditioneel dienblad met een grote thermoskan heet water, een theepotje, een zakje thee en een kannetje met een zeefje en drie piepkleine kommetjes. Inmiddels heb ik vaak genoeg gezien hoe het hoort, dus dat gaat prima.
Mijn vriend Maarten is hier een grote bezienswaardigheid, met als gevolg dat hij vaak op de foto moet samen met giechelende, dankbare meisjes.

Morgen, maandag beginnen mijn lessen en mijn werk weer. Mijn vrienden zijn dan van plan lopend de oude delen van de stad te verkennen om zoveel mogelijk indrukken op te doen.

Wordt vervolgd