Kerstwandeling langs Lao Tse en Chinese idealen Affiches, idealen en realiteit

Mijn gezelschap tijdens de kerstwandeling

kerstwandeling-gezelschap
Als ik naar buiten kijk op eerste kerstdag, ben ik opgelucht. Het regent nauwelijks, dus de geplande wandeling met een paar mensen van CEAC en nog wat andere buitenlandse gasten, kan gewoon doorgaan.

Als ik aankom op de afgesproken plek, blijken de Ierse schilder en zijn vrouw te veel en te lang doorgezakt te zijn op de Amerikaanse party gisteravond, waar we allemaal voor waren uitgenodigd. Zij zijn dus afgehaakt.
Ook een Australiƫr en zijn vriendin zijn afgehaakt, omdat zij ziek is geworden. Het gezelschap dat overblijft bestaat uit May, de Chinese directeur van CEAC, Weina, Chengung, die afgestudeerd is aan de kunstacademie en nu Engels studeert, zijn vriendin, een energieke witte Chau Chauhond en ikzelf natuurlijk.
Chenny (Chengung) gaat binnenkort met mij mee als tolk naar een bamboewerkplaats.

Kerstwandeling langs Lao Tse
en bloeiende bloemen op vuilnisbelten

muur-Lao-Tse
We nemen een bus naar een van de weinig overgebleven bergen op het eiland. Er worden steeds meer stukken van de bergen afgegraven om plaats te maken voor nieuwe flatwijken. Dus volgens jaar zal er waarschijnlijk nog minder berg over zijn dan nu al het geval is.
We lopen omhoog naar het laatste dorp op de berg, dat aanzienlijk groter blijkt te zijn dan wat ik mij voorstel bij het woord ‘dorp’.
Het heeft vannacht geregend en het ruikt lekker fris. Hoog op de berg is het enige geluid dat je hoort het ruisen van de hoge dennen en pijnbomen. Er zijn prachtige doorkijkjes over groene bergen richting stad en de zee, ver beneden ons.
We passeren een nieuw klooster, waar over de hele buitenmuur een tekst van Laotze is aangebracht, 10 meter mooie koperen letters. Ook het yin yang teken ontbreekt niet. Boeddhistische vlaggetjes wapperen in het bos.
Wat ernstig afbreuk doet aan het geheel, is dat de bergen en de bermen van de weg door veel mensen gebruikt worden als vuilstortplaats. Daar kunnen de bloemen die op dit moment in volle bloei staan, nauwelijks tegenop.

Langs halve bergen,
torenhoge flats en Chinese idealen

bouwaffiche-kop
In het dorp gebruiken we de lunch. De eend ligt al klaar om voor ons in stukken gehakt te worden, maar onze behoefte aan kip of eend is niet meer zo groot na de overvloed van gister op de Amerikaanse party.

Na de lunch dalen we de berg weer af. Bijna beneden aangekomen horen we het geluid van een grote bouwplaats. Er worden hier torenhoge flats gebouwd, die bedoeld zijn voor mensen die verplaatst worden vanuit de binnenstad. Hun oude huizen worden afgebroken om plaats te maken voor dure nieuwbouw. De projectontwikkelaars zijn niet geĆÆnteresseerd in buitenwijken en het gouvernement vaart er financieel wel bij. Aan de inwoners zelf wordt niets gevraagd, hoewel ze wel een compensatie krijgen.

De schuttingen langs de weg zijn volgeplakt met affiches, die er wel leuk uitzien en allemaal hard werken, studie en een gelukkige toekomst propageren. De Engelse vertaling is merkwaardig te noemen.
Tijdens de wandeling praat ik met Weina over het nieuwe project dat ze volgend jaar wil uitvoeren. Het zal gaan over hoe mensen hun werk ervaren.
Ik vraag hoe mensen het geld besteden dat ze verdienen en of mensen zich bezig houden met de ecologische consequenties van al die nieuwbouw, omdat er voor iedere nieuwe wijk telkens opnieuw een stuk berg moet verdwijnen.
Weina zegt dat de meeste mensen hard werken om voldoende geld te verdienen om hun kinderen een goede toekomst te geven en te laten studeren en ook om zichzelf wat meer luxe te kunnen permitteren.

Wordt vervolgd