HOME Over kalligrafie, vakmanschap en verrijking

Over kalligrafie, vakmanschap en verrijking Van de kwast, het puntje, de buik en de kunst

De kwast, het puntje en de buik

kalligrafie en vrij werk
Haitao tekent vier tekens in het precieze handschrift en het cursieve, sneller en beweeglijker handschrift . Ik doe ze na en stuit meteen op een probleem waar Haitao erg om moet lachen. Twee tekens, die er voor mij hetzelfde lijken, worden op verschillende manieren gemaakt. In eerste instantie begrijpt Haitao mijn vraag waarom de tekens op een andere manier gemaakt moeten worden, niet. Haitao is meestal snel in haar opmerkingen over wat fout en niet goed is. Mijn logica over hoe iets er uitziet, doet niet ter zake. Het gaat om de betekenis van de woorden die we schrijven, die de strikte volgorde van beweging bepaalt. Eerst van links naar rechts, dan van boven naar beneden en vervolgens als laatste, binnen in een vorm schrijven/tekenen. In dit geval is dat anders. Huiswerk voor de volgende keer dus. Haitao oordeelt positief over het door mij meegebrachte werk, waarop ik geoefend had met de techniek van veel vocht in de ‘buik’ van de kwast. Waarbij alleen in het puntje van de kwast, diepzwarte inkt is opgenomen.
Zelf was ik minder tevreden en ik twijfelde of ik het wel goed had gedaan. Haitao zal hier op onze volgende les nog eens extra aandacht aan besteden.

Vrijgesteld om te leren en te werken

Ik wil de techniek van het schilderen en de kalligrafie tijdens de lessen flink oefenen, zodat ik die techniek voldoende in de vingers krijg om later toe te kunnen passen. Dat geldt voor mijn aanwezigheid hier en mijn dagelijkse oefeningen in mijn tot atelier ‘omgebouwde’ appartement, maar ook in het algemeen voor mijn verblijf in China.
Mijn zondagprogramma zag er bijvoorbeeld als volgt uit: ’s Ochtends kalligrafie oefenen, met tussendoor een frisse neus halen tijdens een ontbijtje aan het strand, ’s middags met een collega-kunstenaar naar de Fulongtunnel en ’s avonds aan het werk met mijn vrije werk.
Het voelt als een geweldige luxe dat ik nu alle tijd van de wereld heb om te leren, te werken en te experimenteren zonder afgeleid te worden door allerlei besognes en dagelijkse beslommeringen. Waar elders en hoe zou ik datzelfde kunnen realiseren?

De kunst van de kalligrafie

kalligrafie technieken als basis voor vrij werk
De grote vellen papier hangen nu om mij heen in mijn appartement. Natuurlijk kost het tijd en afstand om te kunnen beoordelen of het werk de moeite waard is en of er nog iets aan gedaan moet worden. Op dit moment kijk ik er in ieder geval met plezier naar.
Een echte kalligraaf zou zich ongetwijfeld in zijn graf omdraaien, want ik heb allerlei stroken papier met afgekeurd werk over teveel zwart geplakt, alsof het een collage is.

Gedachten en overpeinzingen bij een expositie

kalligrafie oefeningenKorte tijd geleden heb ik al een eerste kladversie voor een openingswoordje geschreven voor mijn expositie. Hierin betoon ik mijn dankbaarheid voor de mogelijkheid die me hier geboden is om de eerste beginselen van de oude Chinese kalligrafische kunst van vakmensen te leren kennen. Ik maak nadrukkelijk duidelijk dat ik deze kunst natuurlijk nooit kan leren in drie maanden tijd, maar dat ik dat ook absoluut niet pretendeer. Dit wil ik zo nadrukkelijk noemen, omdat ik gehoord heb dat er regelmatig irritaties zijn bij de Chinezen over sommige buitenlanders, die menen na een korte kennismaking met de eeuwenoude kunst van de kalligrafie, zelf al bijna het niveau van een professioneel master-kalligraaf te hebben bereikt. Ik hoop dat iedereen aan mij, mijn houding en mijn werk zal kunnen zien dat ik in de verste verte die pretentie niet heb en ook nooit gehad heb. Ik hoop ook dat mijn leermeesters en de mensen van CEAC mijn oprechte belangstelling voor hun vakmanschap zullen kunnen voelen.
Wat ik hier graag wil leren, zijn de eerste beginselen van de eeuwenoude basistechnieken en de bewegingen, die horen bij de kunst van de kalligrafie. Om deze vervolgens – in al hun/mijn eenvoud (omdat de periode van leren kort is) – te kunnen gebruiken en te integreren in mijn eigen werk. Ik wil deze basis zo graag leren, omdat ik denk en verwacht dat deze technieken een verrijking kunnen worden voor mijn werk als beeldend kunstenaar.

Over cultuur, cultuurverschillen, vooroordelen en de gevolgen daarvan

Er zijn over en weer behoorlijk veel vooroordelen en onwetendheid over elkaars levensstijl, heb ik gemerkt. Ik heb het geluk dat ik via het CEAC verschillende mensen ontmoet. Zo heb ik vanmiddag een ontmoeting met Weina. Zij heeft 5 jaar in Nederland gewoond, is 3 jaar student geweest op het Sandberg Instituut en heeft daarna nog 2 jaar gewerkt in Amsterdam. Op dit moment is zij bezig jonge mensen te interviewen over hun manier van leven, hun opvattingen over het huwelijk, etcetera.
Ik ben benieuwd wat zij te vertellen heeft. Ik heb gelezen en gehoord dat veel jonge Chinezen zich ontworteld voelen. Zij zijn hun in China algemeen aanvaarde standaarden van gedrag en/of geloof kwijtgeraakt, zijn losgeraakt van oude Confuciaanse opvattingen en van de maoĆÆstische ethiek, maar hebben nog geen eigen moreel kader ontwikkeld en zijn daar naar op zoek.
Ik lees op dit moment zoveel mogelijk over China omdat ik het land, de cultuur en de mensen graag beter wil leren kennen. Het is allemaal zo anders hier, hoewel ik mezelf hier natuurlijk voornamelijk in een groep beweeg, waar de culturen elkaar al veel meer ontmoet hebben en waar ook interactie plaatsvindt.
Op dit moment ben ik een boek aan het lezen van Rob Gifford uit 2007 dat gaat over de ingrijpende maatschappelijke, sociale en industriƫle veranderingen in China en de gevolgen daarvan.

Wordt vervolgd