Kalligrafie: basislijnen, basisvormen en basisstreken Maandag 16 november: Mijn eerste kalligrafieles bij Haitau

Basisstreken van de kalligrafie

Vandaag mijn eerste kalligrafieles bij Haitau. Spannend.
Ik ervaar het als heel erg prettig om in mijn eentje les te krijgen, dat maakt een concentratie van aandacht mogelijk, die mij erg helpt. Haitau doet de basisstreken voor en de daaruit afgeleide en samengestelde vormen.

Op de foto de basis van alle Chinese tekens en samenstellingen daarmee. Het teken is tevens het cijfer 1.

De basislijnen en -vormen waren mij al eerder voorgedaan en ik heb er al flink op geoefend, ook met behulp van de boeken die ik vorige week gekocht heb.
Tijdens de les merk ik dat de oefeningen die ik tot nu toe gedaan heb, hun vruchten beginnen af te werpen.

Duwen, drukken, optillen en draaien

Haitau beweegt mijn hand mee en geeft daarbij heel precieze instructies hoe ik mijn hand moet gebruiken: duwen, optillen, met heel lichte of iets meer druk, draaien, een langere of een kortere lijn maken, en hoger of lager in het diagram zetten.

Een lijn die eruit ziet alsof hij gemaakt is met een snelle beweging, is in werkelijkheid heel beheerst en rustig gemaakt. Alle bewegingen zijn uiterst precies en hebben meer te maken met de mate van druk die wordt uitgeoefend, dan met snelheid.

Na twee uur intens oefenen – met directe feedback op wat ik op papier zet – ben ik heel tevreden en ook bekaf. Ik begrijp nu ook de eerdere instructies beter, die gebaseerd waren op dezelfde uitgangspunten.

Ik heb gemerkt dat als ik eenmaal een beetje gevoel krijg voor de lijn (en het cijfer) “1”, dat ik dan al een hele serie gewone tekens kan maken.

Zo’n heerlijk en bevredigend gevoel moeten kinderen in groep 3 ook hebben, als ze hun eerste roos en doos op papier kunnen zetten.

De juf

Haitau geeft kalligrafie- en schilderlessen aan volwassenen en aan kinderen. Vrijdag mag ik mee naar een klas waar ze zowel kalligrafie- als schilderles geeft aan buitenlanders.
Vanavond in mijn appartement ga ik natuurlijk verder oefenen, want haar instructies moet indalen en inslijten.

Oefening, oefening en nog eens oefening is de enige manier om het onder de knie te krijgen.

Onderweg naar mijn eerste les kalligrafie

restaurant
Op weg naar Haitau, heb ik nog wat tijd over. Ik ben wat gaan eten in een simpel en erg prettig eethuisje in een van de kleine straatjes, waar ook een marktje is en een verzamelplek voor kaartende oudere mensen. Tussen de middag en in de avond is het hier altijd vol. Je kiest zelf je eten uit in de vele schalen en potten en je mag zo vaak opscheppen als je maar wilt. Het eethuisje heet Carl’s Place.

Vandaag zag ik de enige zwarte man, die ik tot nu toe gezien heb. En ook de enige vrouw met een hoofddoek en djellaba om. Ze had ook nog een monddoek voor en zo’n grote zonnebril dat er nauwelijks gezicht overbleef.
Ook zag ik 2 bedelaars, een heel oude man die er precies zo uitzag als de plaatjes die ik van vroeger ken – Chinees, oud, met een dun, lang plukkerig wit baardje – en ik zag een vrouw met een houten kruk.

Waarnemingen vanuit de bus

Het valt me op dat de auto’s die ik zie rijden allemaal erg schoon zijn, van heel recente datum lijken en bovendien erg duur zijn. Kleine, vieze en/of oude auto’s zie ik niet op straat.
De bussen rijden zeer frequent en het zijn er erg veel.
Ik zie veel grote posters op straat die ik niet kan fotograferen, omdat ik in de bus zit. Ik heb inmiddels begrepen dat veel posters een educatieve functie hebben. Zo is op één poster een grote stier te zien. Ik dacht eerst dat dit een affiche was voor een tentoonstelling van Chinese tekeningen. De boodschap die gegeven wordt met deze poster blijkt echter een hele andere te zijn, namelijk: Wie zo hard werkt als een stier zal succes hebben in het leven.

Wordt vervolgd