Haicang, het schildersdorp Over vakmanschap en perfecte bloemstillevens

De romantiek van een schildersdorp

schilderijen Haicang
Het brengen van een bezoek aan een schildersdorp roept bij mij romantische associaties op. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Laren, aan Domburg of aan Worpwede. Op zoek naar het schildersdorp Haicang verdwalen we eerst in een verre buitenwijk van Xiamen.

schildersdorp Haicang 1
Uiteindelijk zien we een reclamezuil met daarop een enorm geel palet met kleuren. We dachten eerst dat het een autoreclame was. Maar ja, dat krijg je als je de taal niet beheerst.
Als we de borden volgen belanden we uiteindelijk in de wijk Haicang, het ‘schildersdorp’. Het is een straat met aan beide zijden open galerijen. Hoewel het enorme palet op de reclamezuil anders doet vermoeden, blijken wij de enige bezoekers te zijn.

schildersdorp Haicang 2
Achter de galerijen liggen winkels, die tegelijkertijd ook vaak dienst doen als woonruimte voor de schilders. In de open galerijen staan talloze houten frames te wachten om gebruikt te worden.
Het vakmanschap is ongelofelijk. We zien historiestukken uit de Franse glorietijd, paradijselijke taferelen, de Mona Lisa en ook Van Gogh’s. Ik hoorde dat rijke Chinezen graag zo’n volmaakt geschilderd bloemstilleven met pauw aan de muur hangen.

Er is ook een grote galerie die functioneert als groothandel en o.a. zaken doet met hotels, die dan vaak honderd exact dezelfde schilderijen willen hebben.
In een van de winkels met kunstenaarsbenodigdheden koop ik een brede platte spatel om in mijn appartement te kunnen oefenen met het opplakken van dun papier.

schildersdorp Haicang 3
Ik voel me niet echt prettig in de rol van toerist. Alleen maar kijken, fotograferen en vervolgens zonder iets te kopen weer vertrekken. Het leven van deze schilders zal waarschijnlijk niet gemakkelijk zijn en hun inkomen niet royaal, ondanks hun grote vakbekwaamheid.

Streetfood in Haicang

crepekraam Haicang
Op straat eten wij een heerlijk pannenkoekje, waarop een ei wordt uitgesmeerd om het vervolgens te laten stollen als een roerei. Dan wordt de pannenkoek gevuld met fijngehakte bosui, andijvie, pedis, kroepoek en ketjap en daarna dubbel gevouwen, door midden gesneden en in een plastic zakje gestopt. Heerlijk!
De andere wachtenden kijken begerig toe.

De verkoper kijkt telkens gejaagd om zich heen. Hij staat bij een school en bij het uitgaan van de school is dat een goede plek, maar de politie kan ieder moment komen om hem weg te jagen of zelfs zijn spullen in beslag te nemen. Waarschijnlijk zal hij geen vergunning hebben voor Haicang.

Wordt vervolgd