Binnenwereld en buitenwereld Woensdag 18 november: oorlog en vrede

parkje Xiamen
De dag begon vroeg en heel vredig met het doen van gymnastiekoefeningen in het parkje bij het strand, gevolgd door een uurtje tekenen.

Oorlog in de ‘buitenwereld’

Deze ochtend kon ik voor het eerst de online versie van de NRC openen, dat was mij eerder nog niet gelukt. Ik lees de berichten over de aanslagen in Parijs, over een grote aanslag in Beiroet en een lang achtergrondartikel over de oorlog in SyriĆ«. Begonnen als een vreedzaam protest door moedige burgers als reactie op werkeloosheid en corruptie. Inmiddels uitgegroeid tot een onoverzichtelijke hoeveelheid elkaar bevechtende – voornamelijk religieus gemotiveerde – groepen. Het resultaat is dat Assad blijft zitten en de ‘wereld’ tot nu toe voornamelijk heeft toegekeken en moeilijk in kan grijpen.

Door die oorlog ver weg, worden aanslagen steeds vaker een onderdeel van ons leven in Europa. Die ver-weg oorlog komt zo heel dichtbij. Voor de echte vluchtelingen op zoek naar veiligheid wordt het leven nu nog moeilijker.
Dat veel van deze ellende deels een gevolg is van de ‘landverdeling’, die plaatsvond na de Eerste Wereldoorlog, wist ik niet.

De dag ‘gewoon’ weer verder voortzetten na het lezen van deze verschrikkelijke berichten is natuurlijk onvermijdelijk, maar voelt vreemd. Het is zo’n groot contrast tussen die rauwe, gewelddadige wereld “veraf” en de in zichzelf gekeerde concentratie van de kalligrafische bewegingen. Ik zal vast niet de enige zijn, die zo’n “wereldvreemd” gevoel ervaart.

De binnenwereld van de kalligrafie

penseelhand kalligrafie
Deze dag ga ik verder besteden aan het oefenen van de subtiele bewegingen van de kalligrafie. Ik ben benieuwd welke invloed deze oefeningen en nieuwe technieken in de toekomst zullen hebben op mijn werk. De ervaring zal het uitwijzen.

Nu ik bezig ben met kalligrafie, word ik opeens weer geconfronteerd met het feit dat ik links schrijf. Op de lagere school mocht ik in klas 1 links schrijven, in klas 2 werd rechts schrijven verplicht, in klas 4 mocht ik toch weer links schrijven. Het resultaat hiervan is dat ik met mijn rechterhand kan schrijven als een derdeklasser, dat ik bij het tekenen het krijtje links vasthoud, maar ook een krijtje in mijn rechterhand houd. En ik heb er een beroerd handschrift aan overgehouden. In klas 6 kreeg ik een 4 voor schrijven en daarna moest ik extra schrijflessen volgen.

Dat de scholen vroeger tegen links schrijven waren, is omdat in mijn jeugd nog geschreven werd met kroontjespennen en echte inkt. Omdat het westerse schrift van links naar rechts geschreven wordt, ga je met je hand over de nog natte inkt als je met je linkerhand schrijft.

Penseelvoering
Bij mijn eerdere kalligrafielessen moest ik de penseel ook rechts vasthouden. Inmiddels weet ik dat ook hier daar verschillende opvattingen over bestaan. Ik merk wel dat als ik rechts schrijf/teken, ik beter kan zien wat er met mijn penseel gebeurt omdat de beweging van links naar rechts gaat.
Jammer genoeg is mijn rechterhand toch iets wiebeliger dan mijn linkerhand. Ik oefen nu afwisselend met links en rechts, en zie wel waar ik op uitkom.

Vredige buitenwereld

Ik las op straat op het T-shirt van een man de tekst: “All knowledge starts with experience”. Zijn vrouw had een T-shirt aan met de tekst: “Pleasure before business”. Het jongetje van het gezin had een klein autootje in zijn hand. Hij werd als een klein vogeltje gevoerd door zijn vader en moeder. Lepeltje voor lepeltje werden vruchtjes gevoerd.

Vanavond ga ik naar een receptie, die gegeven wordt door de Nederlandse consul met als doel ontmoetingen te regelen met de Gelderse Kamer van Koophandel.

Wordt vervolgd