Home Over mijn werk

Over mijn werk

Over thematiek en werkwijze
Ik maak meestal series rondom één thema. Vaak vormt een concrete waarneming voor mij de aanleiding om eigen composities te ontwikkelen. Mijn thematiek bestaat vooral uit waarnemingen in de natuur, zoals bijvoorbeeld een blad met een slagschaduw, een wortelkluit of een menselijke vorm. Meestal leg ik deze waarneming eerst vast op een foto of ik maak gebruik van een gevonden foto. De volgende stap is het maken van een tekening. Het tekenen dwingt soms bijna af, om over te gaan op schilderen of over te stappen op het maken van 3-dimensionale tekeningen, de zogenaamde ‘papiersnedes’. Soms is ook dat niet voldoende ruimtelijk en verleidt de thematiek mij tot het maken van sculpturen of reliëfs. Regelmatig zet het ruimtelijke werk mij vervolgens weer aan tot het maken van nieuwe tekeningen.
Over ruimte en diepte
Mijn driedimensionale werk heeft vaak iets van een reliëf, het is nogal plat. Mijn tweedimensionale werk wil juist de ruimte er in betrekken door dikte in de verf aan te brengen, te snijden in papier en te krassen in een tekening of in klei.
Papiersnedes zijn ontstaan omdat ik in een aantal tekeningen ruimte en gelaagdheid miste. Door te snijden in een tekening en iets weg te halen, voeg ik nieuwe vormen toe en creëer ik lagen en daarmee diepte. Ruimte ontstaat door de begrenzingen van de lijnen, die het weggesneden stuk omsluiten. Zowel positieve als negatieve vormen spelen een essentiële rol in het werk. Een vorm wordt pas een vorm door zijn context. Door het snijden en wegsnijden verandert die context in iets dat níet langer aanwezig is.
Het snijden heeft zowel een positieve als negatieve kant, ik creëer door te vernietigen. Bij het snijden zijn precisie, doordachtheid en beheersing een voorwaarde om iets nieuws te kunnen creëren dat zeggingskracht heeft. Tegelijkertijd is het snijden agressief en negatief want met het snijden en kerven, vernietig ik tegelijkertijd mijn oorspronkelijke tekening.
Over essentie en kleur
Ik wil de essentie van dingen laten zien en deze niet mooier maken dan het is. Daarom beperk ik mij meestal tot zwart-wit, met alle nuances daar tussenin. Kleur heeft vaak zoveel kracht, dat het afleidt van die essentie. Deze beperking vind ik prettig en de kracht van het zwart-wit past goed bij mijn onderzoek. De grijze kleurnuances en de geheel eigen vormen, die ontstaan tussen en onder de aangebrachte snedes en snijlijnen, voegen spanning toe aan mijn werk.
Over licht en schaduw
De ontstane vormen maken de ruimte tastbaar. Ik wrijf en duw en kerf zwarte lijnen en vlekken op het papier totdat ze intens diep van kleur zijn. Daardoor worden die lijnen zowel diep als hoog. De lijnen, vlakken en vormen worden als bergen, valleien en kronkelende wegen in een landschap. Doordat er door het snijden open ruimtes ontstaan, gaat ook licht en lichtval een rol spelen. De schaduwen daarvan voegen een extra dimensies toe aan het werk. De laatste paar jaar zijn voor mij vooral een ontdekkingstocht geweest naar dit spel van licht en schaduw, en de ruimtelijke werking daarvan. Ik ben altijd geïntrigeerd geweest door wat je zult zien in de schaduw als je er steeds verder in doordringt. Zelfs in een peilloze diepte is er vaak nog steeds iets van licht te zien, of beter gezegd een iets minder zwart te onderscheiden. Alsof in die verre diepten, die zelfs al tussen de bladeren van een boom te zien zijn, misschien HET Antwoord verborgen zit. Het onderzoeken hiervan is voor mij een manier om iets van de wereld begrijpen, in beelden en niet in woorden. Mijn huidige werk laat vooral dit onderzoek zien, waarbij ik die diepte verken waarin licht en schaduw een essentiële rol vervullen.